Yine yazdım yazdım yayınlayamadım. Aradan zaman geçince de ne derler, zaman aşımına uğruyor anlatmaya çalıştığım şeyler. Heyecanını, bazen anlamını yitiriyor.
Kaldığım yerden devam etmek istiyorum aslında.
Ben yine iş yerindeyim şu anda :) Kulaklarımda beni Once’ın film müziklerine (ve hayat enerjime) bağlayan o ince kablolar. Hem mutluyum hem ürkek. Tuhaf bir hal bu.
Geçtiğimiz haftasonu İstanbul’a gittim. Babamın kontrolleri vardı. Aslında daha önceki işlemler ve kontroller için Ankara’ya gitmiştim. Şu yazımda bahsetmiştim hatırlarsınız. Geçen hafta halam by-pass ameliyatı olunca babam da kendisi için çok tedirgin oldu doğal olarak. Bizim bile şimdiden kendimizi sağlama almamız lazım aslında. Bu bizim sülalede genetik çünkü maalesef. Dedemi, dedemin kardeşini kalp krizinden kaybetmiştik vakti zamanında. Babanem de by-pass olmuştu 7-8 yıl önce. Babam gen bakımından şanssız. Ama konuyu bildiğimizden biraz da şanslıyız aslında. Yapılacak bir şey varsa şimdiden yaptırmaya çalışıyoruz. Velhasıl, halamın ameliyatı vesilesiyle de Alman hastanesine gittik bu sefer.
Babama radyoaktif bir madde enjekte ettiler. Önce normal halde sonra stresli halde röntgenini çekip rapor yazdılar. Çok şükür her şey yolunda çıktı. Geçen sene taktırılan stentlerin durumu gayet iyiymiş. Bu kontrolleri 6 ayda bir yaptırmak gerekiyormuş. Bu arada alman hastanesi de diğer özel hastaneler gibi kalp konusunda SGK’ya beleş. Kalp zaruri olduğu için her hastanede sigorta kapsamında oluyormuş. Yani özel sigortanız yoksa bile kalple ilgili tedavinizi istediğiniz bir hastanede yaptırabiliyormuşsunuz. Tabi yatarak tedavi olmanız gerekiyorsa yatak ücreti veriyorsunuz. Ya da biz bu sefer gittiğimizde 50 TL fark parası aldılar. Hastanede çalışıyorum ama insan başına gelmeyince bu tip şeyleri pek bilmiyor.
Cumartesi sabah bindim otobüse, 5’te. Çok erken saatte binince mola da vermiyor. 3,5 saatte İstanbul’daydım, süper oldu. Ablamla kahvaltı ettik önce güzelce. Sonra da çıktık Bağdat Caddesi’nde dolandık. Yalnız ben baya yaşlanmışım, ayaklarım çok ağrıdı ya. Ben ki gezmek olsun da çıplak ayak olsun durumundaydım düne kadar, ayaklarım beni oturmaya zorladı sürekli. Annem de hasta mısın diye sormaktan felak oldu kadıncağız. Velhasıl cumartesi ve pazarımız bu şekilde geçti.
Pazartesi de hastaneye git, Salı tekrar hastaneye gidip sonuçları al. Sonuçların verdiği rahatlıkla eve huzurla dön ve hazırlanıp yola çık. Aslında bugün de izinliydim ama işe geldim. Evde tek başıma oturasım gelmedi. Kalabalıktan çıkınca birdenbire yalnız kalmak hoşuma gitmiyor. Kalabalık sevdiğim bir kalabalıksa tabi ki.
Ha bu arada Pazar gününün süprizinden bahsetmesem olmaz. Çakılımla buluştuk :) Öyle bıcır bıcır ki kendisi, böyle sanki kırk yıldır tanışıyoruz, her şeyimizi biliyoruz, öylesi bir sohbet içine giriyoruz. Nasıl bir tesadüfle tanışmışız değil mi Çakılım? Çok özlemişim seni :)
Bir sürü yorumda bahsettim ama buraya da yazayım. Ben de okudum Elif Şafak’ın Aşk’ını. Cidden çok beğendim. Görümcemin Avustralya yolculuğumuz esnasında okuyayım diye aldığı hediyeydi bu kitap. Yolculukta okuyamadım anime seyretmekten :) Ama dönünce okudum hemen. Ertesi hasta ablamlar ziyaretimize geldiklerinde o da yanında bu kitabı getirmiş. O da okuyup çok beğenmiş ve ben de okuyayım diye bana getirmiş. Tabi ben çoktan okumuştum. Elif Şafak’ı ilk okuyuşumdu bu. Ve bu kitabını çok sevdim. Hem eski zamanlara götürüyor sizi, hem bugünde nefes aldırıyor. Kitabın içine girmemek mümkün değil. Tavsiyem olsun kitap arayışı içinde olanlara.
Şu anda da yine hediye bir kitap olan Cariyelikten Hasekiliğe Hürrem’i okuyorum. Tabi aslında bu kitap çok daha önce yazıldı ama bana Boleyn Kızı’nı hatırlattı.
Bu arada Osi’yi de yolcu ettik. İş bulan arkadaşımız oydu işte. Bu Cuma günü ev eşyaları da taşınacak. Çok yakın iki dostumuzu da bu şekilde uğurlamış olduk. Bir gün İzmir’de yeniden bir araya geleceğiz umarım.
Benden haberler bu kadar sanırım. Yazmayı özlemişim. Sizleri okumayı da :)
Hamiş : Her şey çok güzel olacak değil mi? Evet, evet güzel olacak. Kendimi sakinleştirmeli ve parlak gözlerle bakmalıyım hayata. Öyleyse Norah Jones bir kez daha sakinleştirsin mi beni ve sizi? Yumuşacık sesiyle bizim için söylesin o halde, Don't Know Why...
babacım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
babacım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
27 Mayıs 2009 Çarşamba
3 Haziran 2008 Salı
Pıff :)
@ Dün babam için kontrole gittik. Ankara'daki doktorunu aradım, yapılması gereken testleri söyledi, bir sıkıntısı yoksa gelmenize gerek bile yok dedi. O yüzden burdaki kalp doktoruna ve bir dahiliye uzmanına gitmeye karar verdik. Kan tahlili, EKG, EKO gibi testler yapıldı. Her şey yolunda görünüyor. Kolesterol seviyelerinin düşmesi, kilo vermesi çok iyimiş, kendine iyi bakmaya devam ederse bir sorunla karşılaşmazmış. Çok sevindik :)
@ Babamla işlerimiz bittikten sonra eşimle buluştuk (o benden geç çıkıyor işten, o çıkana kadar biz her şeyi halletmiştik). Benim iş yerimden iki arkadaşla birlikte gittik grup olarak tenis kursuna yazıldık. Benim giyinecek vaktim olmadığından işten çıktığım kıyafetlerle gittim, tabi eşime spor ayakkablarımı vs almasını tembih ederek. O, şort ve terlikle gelmişti, tabi onun spor ayakkabıları da hazırladığı çantadaydı. Ama nedense (!) tenis hocamız bize ders zamanları spor ayakkabıyla gelmemiz gerektiğini söyledi. Hadi ben neyse de sanki eşim şıpıdıp şıpıdıp terlikle koşacak kortta :)) (Hoca dediğim de benim pilates hocam ayrıca, idi yani)
@ Bugün piknik günümüz. Geçen sene her Salı günü pikniğe gidiyorduk arkadaşlarla. Bu sene Çarşambada karar kılmıştık ama sanırım tenis nedeniyle tekrar salıya döneceğiz. İş çıkışı yine hemen eve gidip her zaman hazır olan piknik çantamıza ek olarak salata yapıp koyacağım. Hepsi budur işte, diğerlerini yol üzerindeki markette buluşarak hallediyoruz her seferinde.
@ Bu aralar Kafka'nın Dava'sını okuyorum. Kısa bir kitap ama her gün oraya koş buraya ışınlan derken epey yavaş gidiyor. Aslında meraklıyım. Bu dava neden açılmış bilen var mı sahi? :)
@ Evelsi gün oturduk Cem Yılmaz'ın 2007'deki şovunu seyrettik. DVD'si çıkmış da sonunda. Komikti, epey güldüm. Ama eskileri daha komikti sanki?
@ Dün de Diary of the Dead diye bir film seyrettik. Gereksiz bir filmdi bence. Ama merak edenler için yazacağım en kısa zamanda.
@ O zaman..
@ Babamla işlerimiz bittikten sonra eşimle buluştuk (o benden geç çıkıyor işten, o çıkana kadar biz her şeyi halletmiştik). Benim iş yerimden iki arkadaşla birlikte gittik grup olarak tenis kursuna yazıldık. Benim giyinecek vaktim olmadığından işten çıktığım kıyafetlerle gittim, tabi eşime spor ayakkablarımı vs almasını tembih ederek. O, şort ve terlikle gelmişti, tabi onun spor ayakkabıları da hazırladığı çantadaydı. Ama nedense (!) tenis hocamız bize ders zamanları spor ayakkabıyla gelmemiz gerektiğini söyledi. Hadi ben neyse de sanki eşim şıpıdıp şıpıdıp terlikle koşacak kortta :)) (Hoca dediğim de benim pilates hocam ayrıca, idi yani)
@ Bugün piknik günümüz. Geçen sene her Salı günü pikniğe gidiyorduk arkadaşlarla. Bu sene Çarşambada karar kılmıştık ama sanırım tenis nedeniyle tekrar salıya döneceğiz. İş çıkışı yine hemen eve gidip her zaman hazır olan piknik çantamıza ek olarak salata yapıp koyacağım. Hepsi budur işte, diğerlerini yol üzerindeki markette buluşarak hallediyoruz her seferinde.
@ Bu aralar Kafka'nın Dava'sını okuyorum. Kısa bir kitap ama her gün oraya koş buraya ışınlan derken epey yavaş gidiyor. Aslında meraklıyım. Bu dava neden açılmış bilen var mı sahi? :)
@ Evelsi gün oturduk Cem Yılmaz'ın 2007'deki şovunu seyrettik. DVD'si çıkmış da sonunda. Komikti, epey güldüm. Ama eskileri daha komikti sanki?
@ Dün de Diary of the Dead diye bir film seyrettik. Gereksiz bir filmdi bence. Ama merak edenler için yazacağım en kısa zamanda.
@ O zaman..
29 Mayıs 2008 Perşembe
Yine benden
Evet aslında bir de...
İki film birden yazdım, lütfen önce onları okuyunuz, öğreniniz, sonra özet çıkartıp bana geri yollayınız.
Görüldüğü üzere Çınar küçük bir bahar sarhoşluğu yaşamakta. En iyisi madde işine geri dönsün (döneyim yani, ben, kendim işte).
@ Aa İndiana Jones için salı seyrettik diye yazmıştım değil mi? Yok yok salı değil pazartesi seyrettik onu. Salı pikniğe gittik :) Dakyüz, Osi, geçen yazımda müzik öğretmenleri diye bahsettiğim komşularımız Arya ve Şef ve tabi biz :) 6 lı olarak gittik pikniğe. Bir güzel karnımızı doyudruk, fotoğraflarımızı çektik. Daha masadan kalkmadan o kadar çok yediğimize pişman olduk her piknik sonrasında olduğumuz gibi.
@ Dün yani çarşambaysa fabrikanın hoşgeldin bahar partisine gittik. Aslında gidip gitmemekte kararsızdık ama hadi hep birlikte gidelim eğlenelim coşkusuna kapılarak gittik. İyki de gitmişiz. Ben hayatımda ilk kez üstüste 3 kadeh şarap içtim ki normalde 1 kadeh şarap da yere serilmeme yetecek dozdur benim için. Ama dün öyle olmadım. Tamam kafam güzeldi, hepimizin kafaları güzeldi zaten, hele Osi'nin kafa bir milyon şeklinde, güle oynaya bir akşam geçirdik. Canlı müzik de vardı ortamda. En sevdiğim şeylerden biri. Her şarkı sonrasında alkışlayan bir biz vardık ekip olarak. Ama kafaların güzelliğinden değil, emeğe saygıdan. Üniversiteden gelmiş sarhoşların ortasında güzel güzel müzik yapan insanlar alkışlanmaz da kim alkışlanır? Bizim burda insanlar da bir garipler. Zaten bayanlar da şıklık (rüküşlük) yarışına girmiş kırım kırım kırıtıyorlardı. Yapmacıklık da en sinir olduğum şeylerden biri. Kendini olduğundan daha farklı göstermeye çalışmak. Ama hepsini boş verdik dün, kendi eğlencemize bakıp komikleşen insanlara güldük :)
@ Bugün Çakıl'ımla görüştük. Buraya gelmesi kesinleşti. 13 Haziranda başımızın üzerinde misafir edeceğiz :) Aklımda bir sürü plan var aslında. Bakalım hangilerini yürürlüğe sokabileceğiz. Bu, Çakılımla ilk buluşmamız olacak. Daha önce İstanbul için niyetlenmiş ama başaramamıştık, bu küçük şirin (!) sahil kasabasında karar kıldık, heyecanlıyım, mutluyum ve de umut doluyum bugün.
@ Unutmadan yazayım, önceki yazılarımda Eskişehir yolculuğumuzla ilgili otobüs maceramızı yazmıştım. İşte o şoföre 200 YTL ceza yazılmış. Çok olmasa da (bana göre sefer değil, fazladan alınan adam başına para kesilmeliydi!) hiç yoktan iyidir işte.
@ Babamın kan tahlil sonuçları çok iyi çıktı. Kolesterolü hiç olmadığı kadar düştü, diyetle 278'den 228'e kadar düşürebilmişti, artık ilaç kullanıyor. İlaç sonrasında 120'ye düştü. Sırada Eko var, umarım ondan da iyi sonuçlar alacağız ve 1. ay kontrolü için Ankara'ya gitmemize gerek kalmayacak.
@ Hepsi bu.
@ Şimdilik... :)
İki film birden yazdım, lütfen önce onları okuyunuz, öğreniniz, sonra özet çıkartıp bana geri yollayınız.
Görüldüğü üzere Çınar küçük bir bahar sarhoşluğu yaşamakta. En iyisi madde işine geri dönsün (döneyim yani, ben, kendim işte).
@ Aa İndiana Jones için salı seyrettik diye yazmıştım değil mi? Yok yok salı değil pazartesi seyrettik onu. Salı pikniğe gittik :) Dakyüz, Osi, geçen yazımda müzik öğretmenleri diye bahsettiğim komşularımız Arya ve Şef ve tabi biz :) 6 lı olarak gittik pikniğe. Bir güzel karnımızı doyudruk, fotoğraflarımızı çektik. Daha masadan kalkmadan o kadar çok yediğimize pişman olduk her piknik sonrasında olduğumuz gibi.
@ Dün yani çarşambaysa fabrikanın hoşgeldin bahar partisine gittik. Aslında gidip gitmemekte kararsızdık ama hadi hep birlikte gidelim eğlenelim coşkusuna kapılarak gittik. İyki de gitmişiz. Ben hayatımda ilk kez üstüste 3 kadeh şarap içtim ki normalde 1 kadeh şarap da yere serilmeme yetecek dozdur benim için. Ama dün öyle olmadım. Tamam kafam güzeldi, hepimizin kafaları güzeldi zaten, hele Osi'nin kafa bir milyon şeklinde, güle oynaya bir akşam geçirdik. Canlı müzik de vardı ortamda. En sevdiğim şeylerden biri. Her şarkı sonrasında alkışlayan bir biz vardık ekip olarak. Ama kafaların güzelliğinden değil, emeğe saygıdan. Üniversiteden gelmiş sarhoşların ortasında güzel güzel müzik yapan insanlar alkışlanmaz da kim alkışlanır? Bizim burda insanlar da bir garipler. Zaten bayanlar da şıklık (rüküşlük) yarışına girmiş kırım kırım kırıtıyorlardı. Yapmacıklık da en sinir olduğum şeylerden biri. Kendini olduğundan daha farklı göstermeye çalışmak. Ama hepsini boş verdik dün, kendi eğlencemize bakıp komikleşen insanlara güldük :)
@ Bugün Çakıl'ımla görüştük. Buraya gelmesi kesinleşti. 13 Haziranda başımızın üzerinde misafir edeceğiz :) Aklımda bir sürü plan var aslında. Bakalım hangilerini yürürlüğe sokabileceğiz. Bu, Çakılımla ilk buluşmamız olacak. Daha önce İstanbul için niyetlenmiş ama başaramamıştık, bu küçük şirin (!) sahil kasabasında karar kıldık, heyecanlıyım, mutluyum ve de umut doluyum bugün.
@ Unutmadan yazayım, önceki yazılarımda Eskişehir yolculuğumuzla ilgili otobüs maceramızı yazmıştım. İşte o şoföre 200 YTL ceza yazılmış. Çok olmasa da (bana göre sefer değil, fazladan alınan adam başına para kesilmeliydi!) hiç yoktan iyidir işte.
@ Babamın kan tahlil sonuçları çok iyi çıktı. Kolesterolü hiç olmadığı kadar düştü, diyetle 278'den 228'e kadar düşürebilmişti, artık ilaç kullanıyor. İlaç sonrasında 120'ye düştü. Sırada Eko var, umarım ondan da iyi sonuçlar alacağız ve 1. ay kontrolü için Ankara'ya gitmemize gerek kalmayacak.
@ Hepsi bu.
@ Şimdilik... :)
28 Nisan 2008 Pazartesi
Hastalık üzerine
Masamdaki işleri epey ayarladım, toparladım. Biraz bilgi yazısı yazmak istedim o yüzden.
Bildiğiniz gibi babama stent takıldı geçen hafta. Stent için kısaca metal file ya da metal bilezik diyebiliriz sanırım. Tabi boyut olarak oldukça küçük ve damarın içine takılan bir metal "stent". Metal olmayanları ve hatta eriyebilenleri konusunda da çalışmalar mevcutmuş.
Stent kalp hastaları için devrim niteliğinde sayılan gelişmelerden biri ama tabi ki riskleri de mevcut, anjionun da riskleri olduğu gibi. Örneğin anjioda pıhtı oluşması ya da pıhtı atması, damarın yırtılması gibi riskler var. Stentte de damarın tekrar daralma riski var. Yapılan diyetle, kullanılan ilaçlarla bu olasılık azaltılmaya çalışılsa da risk mevcut. Stent vücuda yabancı bir madde olduğundan kandaki trombositler stentin üzerine yapışıp hasarlı bölgeyi onarma işine girişiyorlarmış. Bu yüzden hastalara klopidogrel etken maddesini içeren kan sulandırıcı olarak bildiğimiz ilaçlar veriliyor asetilsalisilik asit ile birlikte. Yine de vücut stentin üzerine kan ile temasını önlemek için epitel hücresi ördürüyor. İşte bazen epitel hücreleri çoğalmalarını durduramayıp istenenden fazla örülüyor ve yine damarın daralmasına neden olabiliyormuş. Bu gibi durumlarda da tekrar anjio gerekiyormuş. Yani kolesterol diyeti de olsa, ilaç da kullanılsa epitel hücrelerine bakıyor iş. Umarım ikinci bir müdahale gerekmez babamın durumunda. Umarım kimseninkinde gerekmez de tek seferde bütün sorun çözülmüş olur.
Sorun varsa bu ilk 6 ay içinde belli oluyormuş. Tabi ilk ay kontrolü de önemli. Onda kendini belli ediyormuş damarlar. Gereken tetkik de yine eforlu ekg. Yani yürüyüş bandına çıkıp 5-10 dakika kadar yürüyor zaman zamanda koşuyorsunuz. Hepsi bu. O yüzden yakınlarınızı kontrol için yönlendirin lütfen. Kontrol çok basit ama cidden hayat kurtarabiliyor.
Mesela babamın durumunda erken teşhis gibi bir şey oldu Esracığımın da söylediği gibi. Kalp krizi geçirmeden yakaladık babamı. Şu kontrolü de atlattık mı tamam, gerisi yaapcağı kolesterol diyetine ve yaşam kalitesine kalıyor. Her gün yapacağı tempolu yürüyüşler, sağlıklı beslenme çok önemli bu hastalıkta.
Hastaneye gelince Akay hastanesi eski Sevgi hastanesiymiş. O isimle bilirsiniz belki. Biz memnun kalmadık hastaneden. Görüştüğümüz doktor çok şeker bir kadındı. Her sorumuzu ilgiyle cevapladı falan ama hastane işletme olarak iyi gelmedi bize.
Örneğin babam anjiodan çıktıktan sonra yemek getirmişler bir ara. Yanındaki yatak tepsisine bırakmışlar ama adamcağızın 6 saat kıpırdamaması gerekiyor. Yemeği kımıldamadan nasıl yiyeceği meçhul tabi.. Aynı şekilde anjio esnasında verilen kontrast maddenin vücuttan atılması için bol bol su içmesi gerekiyor ama idrara nasıl çıkacağı da meçhul. Bu arada yoğun bakım olduğu için refakatçi yasak, ancak ziyaret saatinde görebiliyorsunuz. Ben tabi çoğunlukla yanında kaldım babamın, çıkmadım ısrarla. Bir ara çıktığımda annem girdi, yemek o arada geldiği için annem yedirdi tabi ama idrar için malzeme lazım. Ben tekrar odaya girince bulduğum hemşirelere ya da hasta bakıcılara sürekli olarak ördek getirin demek zorunda kaldım. Yerini öğrenince de gerektikçe gidip kendim aldım. Bu tip şeyleri hastanın ya da yakınının düşünmemesi gerekirdi.. Yatış yaptığımız ilk dakikalarda masanın üzerine anket bıraktılar. Ördek bırakmayı akıl edemediler ama anketi bıraktılar. Ben de çıkana kadar yazdım :) Bilmiyorum ne kadarını dikkate alırlar..
Tanıdık vasıtasıyla olduğu için oraya gittik ama dediğim gibi pek de memnun kalmadık. Bildik yerlerden şaşmamak lazım demek ki.. Yine de çok şükür babamın durumu şimdi çok iyi. Başka hastanede de aynı şey yapılacaktı sonuçta, hizmet biraz daha iyi olabilirdi sadece. Hasta bakım hizmeti yani..
Şimdilik bu kadar, unuttuğum şeyler vardıysa da hatırladıkça yazacağım ama son söz olarak bir hatırlatma yapayım sizlere. Hiçbirimiz ne kendimizin ne de yakınlarımızın başına bir şey gelmeyecekmiş gibi düşünüyoruz ama aslında her birimizin hayatı da pamuk ipliğine bağlı. O yüzden lütfen kendinizin ve sevdiklerinizin sağlığını ihmal etmeyin. Mutlaka belirli aralıklarla kontrol olun ya da ettirin.
Hepimize sağlıklı günler dilerim..
Bildiğiniz gibi babama stent takıldı geçen hafta. Stent için kısaca metal file ya da metal bilezik diyebiliriz sanırım. Tabi boyut olarak oldukça küçük ve damarın içine takılan bir metal "stent". Metal olmayanları ve hatta eriyebilenleri konusunda da çalışmalar mevcutmuş.
Stent kalp hastaları için devrim niteliğinde sayılan gelişmelerden biri ama tabi ki riskleri de mevcut, anjionun da riskleri olduğu gibi. Örneğin anjioda pıhtı oluşması ya da pıhtı atması, damarın yırtılması gibi riskler var. Stentte de damarın tekrar daralma riski var. Yapılan diyetle, kullanılan ilaçlarla bu olasılık azaltılmaya çalışılsa da risk mevcut. Stent vücuda yabancı bir madde olduğundan kandaki trombositler stentin üzerine yapışıp hasarlı bölgeyi onarma işine girişiyorlarmış. Bu yüzden hastalara klopidogrel etken maddesini içeren kan sulandırıcı olarak bildiğimiz ilaçlar veriliyor asetilsalisilik asit ile birlikte. Yine de vücut stentin üzerine kan ile temasını önlemek için epitel hücresi ördürüyor. İşte bazen epitel hücreleri çoğalmalarını durduramayıp istenenden fazla örülüyor ve yine damarın daralmasına neden olabiliyormuş. Bu gibi durumlarda da tekrar anjio gerekiyormuş. Yani kolesterol diyeti de olsa, ilaç da kullanılsa epitel hücrelerine bakıyor iş. Umarım ikinci bir müdahale gerekmez babamın durumunda. Umarım kimseninkinde gerekmez de tek seferde bütün sorun çözülmüş olur.
Sorun varsa bu ilk 6 ay içinde belli oluyormuş. Tabi ilk ay kontrolü de önemli. Onda kendini belli ediyormuş damarlar. Gereken tetkik de yine eforlu ekg. Yani yürüyüş bandına çıkıp 5-10 dakika kadar yürüyor zaman zamanda koşuyorsunuz. Hepsi bu. O yüzden yakınlarınızı kontrol için yönlendirin lütfen. Kontrol çok basit ama cidden hayat kurtarabiliyor.
Mesela babamın durumunda erken teşhis gibi bir şey oldu Esracığımın da söylediği gibi. Kalp krizi geçirmeden yakaladık babamı. Şu kontrolü de atlattık mı tamam, gerisi yaapcağı kolesterol diyetine ve yaşam kalitesine kalıyor. Her gün yapacağı tempolu yürüyüşler, sağlıklı beslenme çok önemli bu hastalıkta.
Hastaneye gelince Akay hastanesi eski Sevgi hastanesiymiş. O isimle bilirsiniz belki. Biz memnun kalmadık hastaneden. Görüştüğümüz doktor çok şeker bir kadındı. Her sorumuzu ilgiyle cevapladı falan ama hastane işletme olarak iyi gelmedi bize.
Örneğin babam anjiodan çıktıktan sonra yemek getirmişler bir ara. Yanındaki yatak tepsisine bırakmışlar ama adamcağızın 6 saat kıpırdamaması gerekiyor. Yemeği kımıldamadan nasıl yiyeceği meçhul tabi.. Aynı şekilde anjio esnasında verilen kontrast maddenin vücuttan atılması için bol bol su içmesi gerekiyor ama idrara nasıl çıkacağı da meçhul. Bu arada yoğun bakım olduğu için refakatçi yasak, ancak ziyaret saatinde görebiliyorsunuz. Ben tabi çoğunlukla yanında kaldım babamın, çıkmadım ısrarla. Bir ara çıktığımda annem girdi, yemek o arada geldiği için annem yedirdi tabi ama idrar için malzeme lazım. Ben tekrar odaya girince bulduğum hemşirelere ya da hasta bakıcılara sürekli olarak ördek getirin demek zorunda kaldım. Yerini öğrenince de gerektikçe gidip kendim aldım. Bu tip şeyleri hastanın ya da yakınının düşünmemesi gerekirdi.. Yatış yaptığımız ilk dakikalarda masanın üzerine anket bıraktılar. Ördek bırakmayı akıl edemediler ama anketi bıraktılar. Ben de çıkana kadar yazdım :) Bilmiyorum ne kadarını dikkate alırlar..
Tanıdık vasıtasıyla olduğu için oraya gittik ama dediğim gibi pek de memnun kalmadık. Bildik yerlerden şaşmamak lazım demek ki.. Yine de çok şükür babamın durumu şimdi çok iyi. Başka hastanede de aynı şey yapılacaktı sonuçta, hizmet biraz daha iyi olabilirdi sadece. Hasta bakım hizmeti yani..
Şimdilik bu kadar, unuttuğum şeyler vardıysa da hatırladıkça yazacağım ama son söz olarak bir hatırlatma yapayım sizlere. Hiçbirimiz ne kendimizin ne de yakınlarımızın başına bir şey gelmeyecekmiş gibi düşünüyoruz ama aslında her birimizin hayatı da pamuk ipliğine bağlı. O yüzden lütfen kendinizin ve sevdiklerinizin sağlığını ihmal etmeyin. Mutlaka belirli aralıklarla kontrol olun ya da ettirin.
Hepimize sağlıklı günler dilerim..
27 Nisan 2008 Pazar
Son durumlar
Esram Sugarım, İnce Gülüm, Edicim ve telefonla arayan dostlarım, hepinize tekrar tekrar teşekkür ederim iyi dilekleriniz için.
Bugün döndük Ankara'dan. Babamın iki damarına da stent takıldı. Şu an için iyiyiz, çok şükür. Damarlarından birinde % 90, diğerinde % 95 tıkanıklık varmış. İkisini de % 0 tıkanık duruma getirdiler. Umarım bu şekilde atlattık..
En kısa zamanda her şeyden uzun uzun bahsedeceğim.
Hepinize kocaman sevgiler..
Bugün döndük Ankara'dan. Babamın iki damarına da stent takıldı. Şu an için iyiyiz, çok şükür. Damarlarından birinde % 90, diğerinde % 95 tıkanıklık varmış. İkisini de % 0 tıkanık duruma getirdiler. Umarım bu şekilde atlattık..
En kısa zamanda her şeyden uzun uzun bahsedeceğim.
Hepinize kocaman sevgiler..
21 Nisan 2008 Pazartesi
Arkadaşlar hepinize çok teşekkür ediyorum ilginiz için.
Son durumdan, daha doğrusu verdiğimiz kararlardan bahsedeyim size..
Öncelikle şehir tercihini Ankara'dan yana kullandık. Teyzemin enistem tarafından yakın akrabası Gazi Üniversitesinde cerrahmış. Aynı zamanda Akay Hastanesinde de çalışıyormuş. Teyzem durumu haber verince o hemen gidip Akay hastanesindeki kalp doktoruyla görüşmüş sağolsun. Bizim adımıza Perşembe günü için randevu almışlar. Çarşamba günü yola çıkacağız yani.
Ama bu hastanede benim araştırdığım BT anjio yok. Sabahtan beri bir Hacettepe bir Akay arasında telefonda gidip geliyorum. Ben baştan beri Hacettepe'ye gidelim istedim çünkü. BT yöntemi Hacettepe'de var. Üstelik anjio çekilmesi gerektiğini burdaki doktorumuz yazsa da oluyormuş, orda gidip tekrar randevu ve muayene işleriyle uğraşmamıza gerek yokmuş. Yoğunluktan ötürü ancak bir ertesi güne randevu verebiliyorlarmış ama doktorun anjio gereklidir yazısını mutlaka görmeleri gerekiyormuş, telefonda randevu almıyorlarmış.
Ben Akay'daki profesörle görüşüp iki yönetmin de artsını eksisini detaylıca öğrenip hekim tavsiyesi ile bir yöntem seçmek gerektiğini düşünüyorum. Benim tercihim BT'den yana aslında ama kateter yönteminin de artıları var. Mesela tıkanıklık çok ileri boyutlarda değilse anjio esnasında açma gibi bir imkanları olabiliyormuş. Bu da bir artı. Belki durum çok vahim ve anjio sadece görüntülemek için çekilecek. İşte o zaman boşu boşuna acı çekmeye gerek yok diye düşünüyorum. Belki sonuçlara bakınca direkt ameliyat diyecekler. Bunu henüz bilmiyoruz. Kafamız biraz karışık yani..
Şimdilik önce Akay hastanesine gidip profesörle görüşmeyi, onun yönlendirmesine göre de hareket etmeyi düşünüyoruz. Ben her ihtimale karşı burdaki doktordan anjio gereklidir diye bir yazı yazmasını rica edeceğim.
Şimdilik Perşembeyi bekliyoruz yani.. Her şey iyi gidecek, inanıyorum..
En kısa zamanda yii haberlerle tekrar karşınızda olmayı umut ediyorum. Hepinize sevgilerimle..
Son durumdan, daha doğrusu verdiğimiz kararlardan bahsedeyim size..
Öncelikle şehir tercihini Ankara'dan yana kullandık. Teyzemin enistem tarafından yakın akrabası Gazi Üniversitesinde cerrahmış. Aynı zamanda Akay Hastanesinde de çalışıyormuş. Teyzem durumu haber verince o hemen gidip Akay hastanesindeki kalp doktoruyla görüşmüş sağolsun. Bizim adımıza Perşembe günü için randevu almışlar. Çarşamba günü yola çıkacağız yani.
Ama bu hastanede benim araştırdığım BT anjio yok. Sabahtan beri bir Hacettepe bir Akay arasında telefonda gidip geliyorum. Ben baştan beri Hacettepe'ye gidelim istedim çünkü. BT yöntemi Hacettepe'de var. Üstelik anjio çekilmesi gerektiğini burdaki doktorumuz yazsa da oluyormuş, orda gidip tekrar randevu ve muayene işleriyle uğraşmamıza gerek yokmuş. Yoğunluktan ötürü ancak bir ertesi güne randevu verebiliyorlarmış ama doktorun anjio gereklidir yazısını mutlaka görmeleri gerekiyormuş, telefonda randevu almıyorlarmış.
Ben Akay'daki profesörle görüşüp iki yönetmin de artsını eksisini detaylıca öğrenip hekim tavsiyesi ile bir yöntem seçmek gerektiğini düşünüyorum. Benim tercihim BT'den yana aslında ama kateter yönteminin de artıları var. Mesela tıkanıklık çok ileri boyutlarda değilse anjio esnasında açma gibi bir imkanları olabiliyormuş. Bu da bir artı. Belki durum çok vahim ve anjio sadece görüntülemek için çekilecek. İşte o zaman boşu boşuna acı çekmeye gerek yok diye düşünüyorum. Belki sonuçlara bakınca direkt ameliyat diyecekler. Bunu henüz bilmiyoruz. Kafamız biraz karışık yani..
Şimdilik önce Akay hastanesine gidip profesörle görüşmeyi, onun yönlendirmesine göre de hareket etmeyi düşünüyoruz. Ben her ihtimale karşı burdaki doktordan anjio gereklidir diye bir yazı yazmasını rica edeceğim.
Şimdilik Perşembeyi bekliyoruz yani.. Her şey iyi gidecek, inanıyorum..
En kısa zamanda yii haberlerle tekrar karşınızda olmayı umut ediyorum. Hepinize sevgilerimle..
18 Nisan 2008 Cuma
Endişe güncesi :(
Evelsi gün annemlere misafir gelmiş. Gelen misafir rahatsızlıklarından falan bahsetmiş. Bir gün elini kaldıramayacak duruma gelince hastaneye gidip efor testi yaptırmış. Sonucunda birkaç damarının tıkanık olduğu ortaya çıkmış ve şimdi onunla uğraşıyormuş.
Babam bunları duyunca gideyim ben de çektireyim bari demiş ve gitmiş. Gittiği hastanede (evet ben de bir hastanede çalışıyorum ama bizimkiler bir garip, tanıdık tunuduk herkesi yollarlardı eskiden, ama kendileri zahmet vermeyelim diye çok acil bir durum olmadıkça gelmezlerdi), kalple ilgili bir doktor yok bu arada. Test yapılmış ama sonucu kesin olarak okuyacak doktor yok. Ben bunu duyunca hemen aradım tabi babamı, bin lafla geldi bugün. Gösterdik doktora.
"Senin kalbin gitmiş" dedi doktor. "Anjio yaptırman lazım. Ben sana hemen bir hastene ismi vereyim". Bunun üzerine "Ne zaman gidelim?" diye sordu babam, durumun aciliyetinin merakında olarak. Bizim doktor bu sefer de "Bunu söyledikten 1 hafta sonra kaybettiğim hastalarım oldu" dedi..
Bence bu tip şeyler bir hastaya söylenecek şeyler değil. Doğru olabilir belki, ama sağlıkta psikolojinin çok önemli olduğuna inanıyorum ben. Doğru bile olsa pat diye söylenmemeli kötü şeyler. Ortada kötü bir şey varsa bile olumlu tarafından ele alıp yapılabilecekler söylenmeli. Ben sonuçta bu doktorun karakterini bildiğimden sözlerini çok önemsemedim. Herkese aynı şeyi, aynı kötülükte söyleme gibi bir huyu var çünkü. Ama babam bunu bilmiyor tabi. Bana çok çaktırmasa da içten içe moral bozukluğu yaşadığını biliyorum. Bu duruma çok üzüldüm. Gerçi doktorun bu kadar açıklıkla pat diye söylemesi durumun kalbin bitmiş olması kadar vahim olmasa da önemsenmesi gereken bir şey olduğunu düşünmemizi ve hemen araştırmalara başlamamıza sebep oldu. Şimdi araştırmalardayız. Acilen anjio yaptırmamız gerekiyor kötü bir sonuçla karşılaşmamak için. Aklımızda Hacettepe var ama, bu konuda tecrübesi ya da bilgisi olan varsa benimle paylaşırsa çok sevinirim..
Babam bunları duyunca gideyim ben de çektireyim bari demiş ve gitmiş. Gittiği hastanede (evet ben de bir hastanede çalışıyorum ama bizimkiler bir garip, tanıdık tunuduk herkesi yollarlardı eskiden, ama kendileri zahmet vermeyelim diye çok acil bir durum olmadıkça gelmezlerdi), kalple ilgili bir doktor yok bu arada. Test yapılmış ama sonucu kesin olarak okuyacak doktor yok. Ben bunu duyunca hemen aradım tabi babamı, bin lafla geldi bugün. Gösterdik doktora.
"Senin kalbin gitmiş" dedi doktor. "Anjio yaptırman lazım. Ben sana hemen bir hastene ismi vereyim". Bunun üzerine "Ne zaman gidelim?" diye sordu babam, durumun aciliyetinin merakında olarak. Bizim doktor bu sefer de "Bunu söyledikten 1 hafta sonra kaybettiğim hastalarım oldu" dedi..
Bence bu tip şeyler bir hastaya söylenecek şeyler değil. Doğru olabilir belki, ama sağlıkta psikolojinin çok önemli olduğuna inanıyorum ben. Doğru bile olsa pat diye söylenmemeli kötü şeyler. Ortada kötü bir şey varsa bile olumlu tarafından ele alıp yapılabilecekler söylenmeli. Ben sonuçta bu doktorun karakterini bildiğimden sözlerini çok önemsemedim. Herkese aynı şeyi, aynı kötülükte söyleme gibi bir huyu var çünkü. Ama babam bunu bilmiyor tabi. Bana çok çaktırmasa da içten içe moral bozukluğu yaşadığını biliyorum. Bu duruma çok üzüldüm. Gerçi doktorun bu kadar açıklıkla pat diye söylemesi durumun kalbin bitmiş olması kadar vahim olmasa da önemsenmesi gereken bir şey olduğunu düşünmemizi ve hemen araştırmalara başlamamıza sebep oldu. Şimdi araştırmalardayız. Acilen anjio yaptırmamız gerekiyor kötü bir sonuçla karşılaşmamak için. Aklımızda Hacettepe var ama, bu konuda tecrübesi ya da bilgisi olan varsa benimle paylaşırsa çok sevinirim..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)