Çeşme'ye ulaşınca ilk iş otele yerleştik. Aslında yerleşemedik. Biz gittiğimizde saat 3'tü ve odalardan biri hala boşaltılmamıştı, diğeri de henüz temizlenmemişti. Ucuz etin yahnisi durumunu yaşadık. Ablam çok sinirlendi, halbu ki bu tatilde kimse benim sinirlerimi bozamayacak diyerek çıkmıştı yola. Birden celallendi :) Onu sakinleştirip eniştemle birlikte adamlarla konuşmaya çalıştık. Bu arada eniştem diyorum ama aslında enişte demeyi sevmem. Gıcıklık yapmak istersem enişte derim :)) Aslında arkadaş gibidir ve eniştelikten ziyade arkadaşlık rütbesini yakıştırırım ona.
Neyse, adamlar baktılar biz de az çaçaron değiliz, tamam siz şu odaya geçin dediler. Biz de 4 kişinin valizini 1 odaya kilitleyip giyinip çıktık yola. Zaten günün yarısı geçmişti. Plajlara gitmemeye karar verdik o yüzden. Daha önce eşimle geldiğimizde Ilıca'ya gidip orada denize girmiştik. O gün de öyle yapalım dedik ama bir kalabalık bir kalabalık, şaşırdım kaldım. Resmen yer bile bulamadık. Bir yerlere tıkıştık. Ama denizin içi bile çok kalabalıktı. Kısa zamanda sıkıldık ve otele geri döndük zaten. O arada Elizabeth Kostova'nın Tarihçi'sine başladım (onu bilahare anlatacağım).
Ertesi gün çok rüzgar vardı. Orkan'da da bende de migren olduğu için rüzgarda kalmak istemedik. Plajlar haricinde bize en yakın olarak Ege Çeşme diye bir site vardı. Aslında tabi biz buraları bilmiyoruz. Ama sağolsun Orkan'ın bir askerlik arkadaşı Çeşme'liymiş. Biz gittiğimizde de oradaydı hala. O çok yardımcı oldu bize. Bazen bize katıldı bazen de telefon yardımıyla yönlendirdi. Ege Çeşme'yi de onun sayesinde öğrendik. Tam emekli yeri. Evler çok güzel görünüyordu. Önlerinde kocaman bahçeleri ve devasa balkonları vardı. Site içinde neredeyse olimpik denebilecek büyüklükte bir havuz, hemen arkasında kafeteryası vardı. Ben acaip beğendim. Hani olur da bir gün İzmir'e gelebilirsek annemler için ideal bir yer olabilir.
Ege Çeşme'de su oldukça ılıktı. Yalnız biraz taşlıydı. İlk giriş sorun oldu azıcık. Kumsaldan girilmiyor gerçi, merdivenle iniyorsunuz ama derin olmadığı için ayağınızı basmanız gerekiyor. Yine de güzeldi.
Sonracıma 3. gün artık bir plaj yapalım dedik. Ablamın aklında Shayna vardı. Gittik baktık, beğendik ve girdik. Denizi acaip güzeldi. Biraz serindi ama sıcakta da soğuk su aranıyor zaten. Gerçi soğukluğu kaşla ya da Bozcaada'yla kıyaslanamaz onu da belirteyim. Shayna'da yiyecekler çok pahallıydı tahmin edebileceğiniz gibi. Markette 1 TL ye satılan kolaya 8 TL fiyat biçmişlerdi misal. Bu arada giriş de ücretli. O da şezlong, minder vs ücreti. 20'şer TL'yi bayıldık adamlara. Neyse güzel vakit geçirdik netice olarak.
Daha sonraki gün Babylon'a gittik. Orasını daha çok beğendim ben. Orada çimenlik de vardı en basitinden. Yeşil hastası olan ben kumsalı aniden satarak çimenliklerdeki koca minderlerin üzerine yayıldım ve Tarihçi'yle aramdaki bağı kuvvetlendirmeye devam ettim. Burada su Shayna'dakinden daha soğuktu ve rüzgarlıydı. Ama o güneşte o rüzgar da olmasa çimenlik bile çekilemeyebilrdi.
Ertesi gün Orkan'ın arkadaşlarıyla buluşacağımız için yine Ege Çeşme'ye gittik. Onların evi bizim otelin bir sokak ilerisindeymiş çünkü. Çocuklar da oradaki havuzu çok sevdikleri için orayı tercih ediyorlarmış çocuklarlayken. Gittik, malak gibi yattık, yüzdük, dinlendik, oh misler gibiydi :)
Sonraki gün yine plaj denemek istedik. Önce Granada'ya gittik. Park ücreti 10 TL dediler. Verdik. Giriş 25 TL dediler. Ama her yer 20 TL dedik. Kendi kendimize de sinirlendik. O zaman içeri girip bir bakalım dedik. Olur dediler. Ama sadece biriniz girebilirsiniz dediler. Hadi oradan deyip ayrıldık. Oradan Solomare'ye gittik. Park ücreti yine 10 TL idi. Bu sefer fotoğraf makinelerinizi almıyoruz dediler. Paparazicilik yapabilirmişiz. Biz kendi keyfimizi çekeceğiz başkasından bize ne dedik. Şirket politikası dediler. Oraya da hadi oradan diyerek tekrar Ege Çeşme'ye gittik.
Ertesi gün Babylon tarafında olan SeaSide'a gittik. Orası da güzeldi. Oranın denizi en soğuk olandı. Hatta ilkten atladım, bu arada 1 m bile değilmiş heralde atladığım yer, hiç duramadım ve koşarak denizden çıktım. Sonra baktım Orkan mis gibi yüzüyor, tekrar deneyeceğim dedim ve çıkmamak için kastım. 2-3 dakika sonra alıştım ve su inanılmaz güzel geldi :) Seaside'ın menüsü en güzel olandı, fiyatları da daha uygundu. Otopark ücretsizdi ve giriş 20 TL'ydi. Neyse, diğer yerleri de görmüş olduk :)
Ertesi gün heralde son gün oluyor bu sırayla, öğleden sonra yola çıkacağımız için yine plajlardan birine gitmek yerine yakın yerlerde takılmaya karar verdik. Ablamlar arkadaşlarıyla buluşmaya gittiler Ege Çeşme'ye. Biz de kuziyle otelde kalıp valizlerimizi falan toparladık sonra da kitaplarımıza sardık. Kuzi kitabını bitirdi. Benimki 648 sayfa olduğu için benimki yolda bitecekti. Bir tatilde daha kalın bir kitabı gözümü korkutmadan bitirmiştim. Hatta yolda o bitince Ahmet Ümit'in Şeytan Ayrıntıda Gizlidir'ini de zevkle okuyarak bitirdim.
Aslında yanıma 3 kitap almıştım. Ama Çeşme'de gezerken kitapçılardan 3'ü Ahmet Ümit'e ait, (Şeytan Ayrıntıda Gizlidir, Kukla ve ay neydi unuttum!) diğeri sevgili 7. Oda'nın tanıttığı Zülfü Livaneli kitabı olan Son Ada olmak üzere 4 kitap daha aldım.
Bu yazımda hep gündüzlerden bahsettim. Geceler çok atraksiyonlu olmasa da çoğunlukla Alaçatı'yı tercih ederek geçirdik. Bir gün Çeşme'de meşhur Dost Pide'ye gittik yemeğimizi yedik. Bir gün Ilıca'daki Aslan Kapı mıydı, şu iskenderciye gittik. İlk gün de Cevat'ın Yeri'ne gitmiştik. Dalyanköy'müş orası. Çok güzeldi. Yemekler çok lezzetliydi. Kabakçiçeği dolmasını ikinci yiyişimdi :)
Alaçatı'da yemek de çok pahallıydı bu arada. Bir gün Lavanta'ya gittik. Yemekleri çok beğenmedik, servisi hiç beğenmedik, ona rağmen bir sürü para ödedik. Bunun üzerine bir de 15 TL ekmek, 10 TL servis ücreti aldılar bizden! Başka bir gün de Tuval'de yemek yedik. Orada porsiyonlar bana göre çok büyüktü ve ortamı çok güzeldi.
Alaçatı'ya bayıldım bu arada. Ne kadar sevimli bir yer yarabbim! :) Renkli, canlı, insanı içine çekiyor resmen. İncik boncukçular desen başka bir dünya :) Gelirken sakız reçeliyle sakızlı türk kahvesi almayı ihmal etmedik. Haftasonu sakızlı kurabiye yapmak niyetindeyim :)
Unuttuğum bir şey var mı bilemiyorum, hatırlamıyorum, hatırlasam zaten yazardım. Ama son vermeden önce Kaş da ayrı bir güzel kardeşim demek istiyorum :)
Çok fotoğrafsız bir yazı oldu ama unutkan blog yazarı fotoğrafları hafıza çubuğuna kopyalamayı unuttuğu için hepsi eniştesinde kaldı :)))
yemek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yemek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Ağustos 2009 Salı
25 Mayıs 2008 Pazar
Eskişehir tam gaz : 2
Eskişehir'deki 2. günümüze de parıldayan bir güneşle başladık. Misafirhane oda-kahvaltı olmasına rağmen "yemeeeeek" diye bağıran zombiler gibi menemen yemeye Porsuk'a indik. Acıktım diye meşhur bir yer varmış. Erkenden gitmemize rağmen tıka basa doluydu. Herkes öyle bir yayılmış ki hemen kalkabilecek durumları yoktu. Bizden önce gelip de sıraya girenler de cabası. Durum böyle olunca gezinmeye başladık başka bir yer aramak için.



Akşam için 222 Park'ı almıştık listemize. Mekan olarak oldukça hoştu. Sıcak bir yaz gecesi olsaydı bahçedeki masalarda oturabilirdik. Serin olmasına rağmen dışarda oturanlar da vardı gerçi. Biz uzun saatler kalacağımızı düşünerek içeri geçmeyi tercih ettik.





Emel'in tanıdıklarının o güzel oğlunun fotoğrafını çekmeyi de ihmal etmedik.

Sonunda Drink & Eat (ya da Eating & Drinking) diye bir yer bulduk. Mekan fena değil gibiydi ama oturmak istediğimiz zaman o güzel görünen koltuklu tarafa oturtmadılar. Neymiş, orası kahvaltı salonu değilmiş. Onun yan tarafında yarı kapalı bir yere soktular bizi.
Hadi neyse dedik, orda da koltuklu yerler vardı. İki masa birleştirelim 5 kişiyiz dedik. Koltuklu masaları birleştiremeyiz dediler. Ben ve Dakyüz yavaştan sinirlenmeye başladık ama Osi çoktan oturmuştu. Şimdi yine arayışlara çıkmayalım diye biz de oturduk. Menüyü getirdiklerinde seçtiklerimiz için o şekilde alamazsınız, bugün sadece bunlardan seçebilirsiniz dediler. Haydaaa! Masalar pisti, sildirdik, gelen kahvaltı tabağı gayet kötüydü, çay fincanları pisti. Eskişehir'e yolunuz düşerse hiç tavsiye etmem. Bence Acıktım'daki sırayı çimenlerde gayet güzel bekleyebilirsiniz :)
Kahvaltı saatimize ait sadece iki fotoğraf çekmemiz durumun vahimliğini ortaya seriyor sanırım. Bu fotoğraflardan birinde de başım çok ağrıyor gibi başımı iki elimin arasına almışım üstelik! :)
Neyse, kahvaltı sonrasında turlamaya devam ettik. İnsancıl diye bir kitapçı vardı. Ordan bir sürü kitap aldım. Kitaplar da hep kampanyalıydı. İnsancıl'ı çok sevdim :)

Ayaklarımız yorulunca bir yerde durduk (ismini hatırlamıyorum :( ) zencefilli limonata içtik Dakyüz'ün ısrarları üzerine. Biz Japonlar gibi fotoğraf çekmeye dalınca iki çingene çocuğu yanıma gelip onların da fotoğrafını çekmemi rica etti...

Sonra Odunpazarı'na gittik. Eski tahta evleri restore etmişler, kimisinde oturan da varmış, kimisini sergi, tiyatro salonu olarak kullanmaya başlamışlar. Biz gittiğimizde çok güzel bir cam sergisi vardı.

Ayaklarımız iyice ağrıdıktan sonra akşam için hazırlanmak üzere misafirhaneye dönmeye karar verdik. Yürüyüşümüz esnasında benim hayran kaldığım Haller'den geçtik.
Akşam için 222 Park'ı almıştık listemize. Mekan olarak oldukça hoştu. Sıcak bir yaz gecesi olsaydı bahçedeki masalarda oturabilirdik. Serin olmasına rağmen dışarda oturanlar da vardı gerçi. Biz uzun saatler kalacağımızı düşünerek içeri geçmeyi tercih ettik.
222 Park birkaç barın bulunduğu bir mekanmış. Büyük bir alan, tek girişle büyük bir bahçe ve her biri bu bahçeye bakan bir sürü bardan oluşan bir yer. Biz yemek de yiyeceğimiz için tek yemek mekanı olan Sish'e gittik 222 Park'ta.

İçeri girdiğimizde görüntüden etkilendik. Gerçekten çok güzel bir yerdi. Duvarlar sadece camdan ve televizyondan oluşuyordu sanki :) O gün de tesadüf Eskişehir'in maçı varmış. Biz gittiğimizde herkes yemeğini falan yemiş, çayının sigarasının eşliğinde maç seyrediyordu gözlerini kırpmadan.
Karınlarımız zil çalarken menüyü istedik, bir yandan da masalarda hazır duran gavurdağı salatasıyla keçi peyniri ve ceviz yedik. Menüyü elimize aldığımızda hiçbir yemeğin yanında fiyat yazmadığını farkettik. Osi duruma hemen el koymak istedi ve fiyatların neden yazmadığını sordu. Garson'un verdiği cevap enteresandı. "Abi 15'e de var, 18, 19,20'ye de var, 25'e de var." Biz bizimkileri sorduk ama neyse, geldik ya bir kere, burdan da kalkmayacağız belli. Dakyüz, Badem ve ben 222 Park kebap istedik. Açıklaması en ilgi çekici olan oydu sanki. Osi Hünkar Beğendi istedi, Emel'se bildiğimden vazgeçmem diyerek köfte istedi. İyi ki de öyle istemiş.

Bizimkinde et şiş, mozerella peyniri, lavosh peyniri, çeşitli sebzelerle közlenmiş domates ve biber olması gerekiyordu. Yemeklerimiz geldiğinde Osi'ninkiyle bizimkilerin aynı olduğunu farkettik. Garsonu çağırdığımızda bize yemeklerimizin doğru geldiğini söyledi. Peynirleri sorduğumuzda insanların genelde istemediğini, o yüzden peynir koymadıklarını söylediler!!! Biz istiyoruz dediğimizdeyse gidip kaşar peyniri rendesi getirdiler. Lavosh peyniri diye yazansa bildiğimiz lavaşmış. Peynir falan değil yani. Üstelik et şiş dedikleri de kırmızı-beyaz et karışıktı. Hiç hazetmediğim şey. Ya biri olacak ya diğeri..

Feci yemek muhabbetimizden sonra o mekanda daha fazla kalmamaya karar vererek 6,45 adındaki bara gittik. O mekan da çok güzeldi. Çok da sıcak bir ortamdı. Paşalar gibi biralarımızı içtik. Zaman ilerledikçe dumanaltı durumu katlanılamayacak vaziye geldi ve biz de çıktık. Aradan çokça zaman geçmesine rağmen Eskişehir'li fanatikler hala yolları dolduruyordu. Acaip bir şenlik vardı. Sanırsınız ki festivalde falansınız. Çok enerjikler şu Eskişehirliler :)

Ertesi gün Eskişehir'e veda etmenin vakti gelmişti. Son fotoğraflarımızı çekip kampüsü şöyle bir turladıktan sonra rezil otobüsümüze bindik.

Emel'in tanıdıklarının o güzel oğlunun fotoğrafını çekmeyi de ihmal etmedik.

Böylece güzel Eskişehir turumuzun sonuna gelmiştik...
15 Mayıs 2008 Perşembe
Yemek ve konser

Dünkü konser harikaydı. Ama gecenin sonundan değil öncesinden başlayacağım anlatmaya...
İşten erken çıktım azıcık. Yemek yetişmez belki endişem vardı. Eşimin de dışarda işi vardı dolayısıyla o da erken çıktı. Beni iş yerimden aldı ve birlikte eve gittik.
Annemlerde 2 gündür badana var. Oraya buraya gitmekten onlara da bakamadık. O yüzden dün geceden sodalı börek hazırlayıp dinlenmesi için buzdolabına koymuştum. Eve gelince böreği fırına koydum. Sonra yine dünden yıkadığım yeşilliklerle kocaman bir salata yaptım. Daha sonra fırında makarnayı hazırladım. Ben onu yapana kadar börek pişmişti. Onu çıkartıp makarnayı fırına attım.

Sonra yine dünden soslayıp dolaba koyduğum etleri çıkartıp tavaya koydum (Sarımsak, soğan, zeytinyağı, soya sosu, kekik, kırmızı pul biber ile soslamıştım). Etler pişerken üzerine biraz da kırmızı şarap ekledim. Tavaya bir kapak kapattıktan sonra azıcık ev toparladım. Masayı da dünden kurmuştum zaten.

Her şeyi saat gibi kurduktan sonra gidip koltuğa yayıldığımda saat 18:00 idi. Komşular hala ortalıkta yoktu. Ev telefonlarını sürekli aramaktan vazgeçip bu sefer cep telefonlarına yöneldim. Henüz dükkandalardı ama çıkmak üzereydiler. Azıcık daha bekledik. Saat 18:30'a doğru Arya geldi. Eşi müşteri beklediğinden henüz gelememişti. Ne zaman gelir diye fikir yürütmeye çalışırken yemekler pişti ve biz sofraya oturamadık takım tamamlanamadığı için. Makarnayı soğumasın diye fırından çıkartamadım bu durumda. Ama etler için yapılacak çok bir şey yoktu.

19:15 civarında Şef geldi ve masaya oturduk. Konser 20:00 da başlayacaktı. Biletlerimiz Uzunbacaklarda olduğu için öncelikle onlarla buluşmamız ve biletlerimizi almamız gerekiyordu ama bu koşuşturmacada geç kaldık maalesef (özür dileriz tekrar). Geç kalmak en sinir olduğum şeylerden biridir aslında. Ne beklemeyi ne de bekletmeyi sevmem. O yüzden hiçbir zaman hiçbir yere geç kalmamaya çalışırım. Eşim de benim gibidir. Bizi dakikalarca ve hatta saatlerce bekleten kişilere de kızgınlığımızı açıkça ifade ederiz her seferinde. Tabi insanın böyle bir ünü olunca geç kaldığında şaşkınlık oluyor :) Ama gecikmemiz sadece bize bağlı bir şey değildi. Ayrıca konsere geç kalmadık sadece buluşma saatimiz olan 19:45 için geç kaldık (ne affettirici cümleler değil mi? :)

Gelelim konsere.
Konser gecikmeden başladı (alkış!). Tuluyhan Uğurlu piyanosunun başına oturup da ilk şarkı çalmaya başladığında ses adeta başka bir yerden geliyordu. Elleri sanki uçuyordu tuşların üzerinde. İnanılmaz derecede güzeldi. Onunla birlikte 3 kişi daha vardı sahnede. Biri kaval, biri bağlama diğeri de viyola ile eşlik ettiler ona.

Müzik hepimizi içine çekip alırken fonda da Tuluyhan Uğurlu ile ilgili bilgiler, sonrasında dünyanın yaratılışı, dünyanın insanlar tarafından bozuluyor olması ile ilgili son derece güzel bir slayt gösterisi vardı. Müzikler fotoğraflarla öyle güzel bütünleşiyordu ki, çiçekleri, hayvanları gösterirken usul usul, içinize mutluluk sepriyordu. Sıra savaşların anlatıldığı karelere gelince Uğurlu'nun müziği de asileşiyor ve sizde savaşın getirdiği hüznü ve korkuyu bırakıp gidiyordu.
Konseri bırakıp gitmek istedim zaman zaman. Bu, müziğin beni etkilemesinin bir ifadesiydi aslında. Gördüklerim ve duyduklarım karşısında hemen şimdi burdan çıkmalıyım ve bu dünyayı kurtarmalıyım diye safça düşüncelere kapıldım birkaç sefer. Tabi bırakıp çıkmadım. Sonuna kadar içimde bazen mutluluk, bazen öfke bazen de umut dalgalarıyla konserin tadını çıkardım.
Konser bittiğinde hemen girişte satılan Tuluyhan Uğurlu cd lerini alarak hepsini de imzalattık kendisine.
Adam piyano başında hakikaten kendinden geçiyor ve hakikaten harika. Her şarkı arasında kalkıp insanları selamladı. Bunu yaparken yüzünde öyle bir mutluluk vardı ki, siz de ister istemez gülümsüyordunuz bu duruma. Adam acaip mutluydu ya, başka türlü ifade edilemez sanırım.
Kısacası bir gün şansınız olursa kesinlikle gidin ve dinleyin, hatta bu şansı kendiniz yaratın ve mutlaka dinleyin...
14 Mayıs 2008 Çarşamba
Tek Tek
@ Dün fotoğrafçılık kursumuzun son dersine gittik. Dersten ziyade gezide çektiğimiz fotoğraflara bakmaya, yorumlamaya, pasta börek yemeye ve kursa katılım belgelerimizi almaya gittik aslında :) Güzel de geçti. Fotoğraflarımız beğenildi. Tabi ilk sefer olduğu için de olabilir :) Kurs bitse de üyeliğimizi başlatıp toplantılarına katılmayı ve fotoğraf çekmeye devam etmeyi düşünüyoruz (düşünmekten öte yani, yapacağız).
@ 19 Mayıs tatilini Eskişehir'e giderek değerlendirmeyi düşünüyoruz. Aslında bu da düşünceden öte, biletlerimizi aldık :) Dakyuz ve Osi de katılacak bize. Cumartesi sabah 5 te yola çıkıp önce İstanbul'a sonra trenle Eskişehir'e gideceğiz. Ben ve eşim için ilk Eskişehir turu olacak bu. Dakyuz orda okuduğu için konuya bir hayli hakim. Osi de birkaç kez gitmiş, bir şey dendiğinde yorum yapabiliyor mesela. O yüzden rehberli tur gibi olacak bizim için :) İzlenimlerimizi geldiğimizde yazacağım.
@ Bugün ve yarın iki güzel konsere gideceğiz. Şehrimizde bulunan fabrikanın kuruluş yıldönümüyle ilgili kutlamalar dahilinde iki konser de. Biri il üniversitemizin 6'lı oda konseri, diğeri de Tuluyhan Uğurlu konseri. İkisini de merakla bekliyoruz doğrusu.
@ Müzik öğretmeni olan komşularımızla yakınlaşmaya devam ediyoruz. Perşembe günü yemeğe bize gelecekler. Sonrasında da konsere gideceğiz birlikte. Yemek olarak fırında makarna, şaraplı bonfile ve salata yapacağım. Zamanımız kısıtlı olduğu için çok çeşit yapmayacağım. Bu sefer fotoğraf çekmeye de çalışacağım ayrıca :)
@ Öykücümün paketini aldım. İçinde birbirinden güzel bir sürü şey var, hepsi için tekrar teşekkür ediyorum kendisine :) Ben de Eskişehir dönüşü göndereceğim, burdan müjdesini vereyim :)
@ Bahar hımbıllığını derinden yaşayan biri olarak Boleyn Kızı'nı hala bitiremedim! 820 sayfa da kolay bitmiyor :( Aslında tatilde olsaydık 2 günde rahat bitirirdim ama şu zamanda olmadı. Otobüs-tren yolculuklarının birinde bitirebilmeyi umuyorum :)
@ Bu aralar hakikaten hımbıllık var üzerimde. Pilatesi de bıraktım zaten. Ben bırakmasaydım da yaz tatiline girecekti. Ben birkaç ay öncesinden bırakmış oldum. Göbeğim tekrar sinyal vermeye başladı o yüzden. Arayı tenis ve yelken kurslarıyla kapatmaya çalışacağım deniz mevsimine kadar. Sahil kenarında bir ilçede yaşamamıza ve denizin (bazen) o muhteşem görünüşüne rağmen birkaç yıldır burda denize giremiyoruz maalesef. Deniz mevsimi ancak yıllık izne çıktığımızda başlıyor bizim için. Deniz deyince de aklıma en çok Palamutbükü ve Fethiye geliyor sanırım. Ah tatil ya :(
@ 19 Mayıs tatilini Eskişehir'e giderek değerlendirmeyi düşünüyoruz. Aslında bu da düşünceden öte, biletlerimizi aldık :) Dakyuz ve Osi de katılacak bize. Cumartesi sabah 5 te yola çıkıp önce İstanbul'a sonra trenle Eskişehir'e gideceğiz. Ben ve eşim için ilk Eskişehir turu olacak bu. Dakyuz orda okuduğu için konuya bir hayli hakim. Osi de birkaç kez gitmiş, bir şey dendiğinde yorum yapabiliyor mesela. O yüzden rehberli tur gibi olacak bizim için :) İzlenimlerimizi geldiğimizde yazacağım.
@ Bugün ve yarın iki güzel konsere gideceğiz. Şehrimizde bulunan fabrikanın kuruluş yıldönümüyle ilgili kutlamalar dahilinde iki konser de. Biri il üniversitemizin 6'lı oda konseri, diğeri de Tuluyhan Uğurlu konseri. İkisini de merakla bekliyoruz doğrusu.
@ Müzik öğretmeni olan komşularımızla yakınlaşmaya devam ediyoruz. Perşembe günü yemeğe bize gelecekler. Sonrasında da konsere gideceğiz birlikte. Yemek olarak fırında makarna, şaraplı bonfile ve salata yapacağım. Zamanımız kısıtlı olduğu için çok çeşit yapmayacağım. Bu sefer fotoğraf çekmeye de çalışacağım ayrıca :)
@ Öykücümün paketini aldım. İçinde birbirinden güzel bir sürü şey var, hepsi için tekrar teşekkür ediyorum kendisine :) Ben de Eskişehir dönüşü göndereceğim, burdan müjdesini vereyim :)
@ Bahar hımbıllığını derinden yaşayan biri olarak Boleyn Kızı'nı hala bitiremedim! 820 sayfa da kolay bitmiyor :( Aslında tatilde olsaydık 2 günde rahat bitirirdim ama şu zamanda olmadı. Otobüs-tren yolculuklarının birinde bitirebilmeyi umuyorum :)
@ Bu aralar hakikaten hımbıllık var üzerimde. Pilatesi de bıraktım zaten. Ben bırakmasaydım da yaz tatiline girecekti. Ben birkaç ay öncesinden bırakmış oldum. Göbeğim tekrar sinyal vermeye başladı o yüzden. Arayı tenis ve yelken kurslarıyla kapatmaya çalışacağım deniz mevsimine kadar. Sahil kenarında bir ilçede yaşamamıza ve denizin (bazen) o muhteşem görünüşüne rağmen birkaç yıldır burda denize giremiyoruz maalesef. Deniz mevsimi ancak yıllık izne çıktığımızda başlıyor bizim için. Deniz deyince de aklıma en çok Palamutbükü ve Fethiye geliyor sanırım. Ah tatil ya :(
26 Eylül 2007 Çarşamba
İftar vakti
Dün uzunbacak ve sevgili eşi body bize geldi. Niyetimiz birlikte iftar etmekti. Biz Badem'le oruç tutmuyoruz ama uzunbacakları çok sevdiğimizden maksat muhabeet olsun diye her fırsatta yemeğe çağırıyoruz. Dakyüzleri de öyle. Onlar da bizi tabi :)
Neyse, niyetimiz dedim çünkü biz oruç tutmadığımız için ramazan cahili olarak dün saat kaçta ezan okunacağını hesaba katmadan hazırlıklara başladık Badem'le. 7'ye 5 kala zil çaldı. Baktık uzunbacaklar geldi. Oh dedim içimden. Daha hiçbir şey hazır değil. Uzunbacak biraz yardım eder. En azından o çorbayı karıştırırken ben de salatayı hazırlarım.
Çat ezan okundu! Benim ağzım hangar kapısı gibi açılmış o dakika. "Aa" diyip kalmışım. En son annemlere gittiğimizde çeyrek geçe okunmuştu yaa.. Sanki daha önce oruç tutmadım! Tuttuuuuum. Ama dalgınlığıma gelmiş, dakikaların değiştiğini unutmuşum!
Allahtan yemekte çorba, balık ve salata vardı da çok vakit harcamamız gerekmedi. Neyse günü sonunda arkadaşlarımız aç kalmadı da biz de rahat bir nefes aldık :)
Neyse, niyetimiz dedim çünkü biz oruç tutmadığımız için ramazan cahili olarak dün saat kaçta ezan okunacağını hesaba katmadan hazırlıklara başladık Badem'le. 7'ye 5 kala zil çaldı. Baktık uzunbacaklar geldi. Oh dedim içimden. Daha hiçbir şey hazır değil. Uzunbacak biraz yardım eder. En azından o çorbayı karıştırırken ben de salatayı hazırlarım.
Çat ezan okundu! Benim ağzım hangar kapısı gibi açılmış o dakika. "Aa" diyip kalmışım. En son annemlere gittiğimizde çeyrek geçe okunmuştu yaa.. Sanki daha önce oruç tutmadım! Tuttuuuuum. Ama dalgınlığıma gelmiş, dakikaların değiştiğini unutmuşum!
Allahtan yemekte çorba, balık ve salata vardı da çok vakit harcamamız gerekmedi. Neyse günü sonunda arkadaşlarımız aç kalmadı da biz de rahat bir nefes aldık :)
28 Ağustos 2007 Salı
Yemek telaşı ve babaannem..
Dün babaannem, bademin anneannesi ve onun kuzeni (o da anneannelerle yaklaşık yaşlarda) ve tabi annemle babam yemeğe geldiler.
Anneannemiz ve kuzeni misafirlikten geldikleri için (gerçi anneanne her gelişinde aynı şey olur) karınları tokmuş ama yine de sofraya oturttuk. Ne de olsa adı yemeğe gelen misafirlerdi. Tok ağırlamak da zor oluyor, atalarımız boşuna dememiş..
Babaannemse ben diyeyim 4 siz deyin 5 kere gelmiştir Ereğli'ye. Biz iki senedir evliyiz, ilk defa evimize geliyor. Pazar günü köyden geldi annemlere. Dişlerini de çektirmiş garibim. Daha takamamışlar protezi. Öyle dişsiz dişsiz geziyor. Ne yer ne içer ben bir telaş yaptım tabi. Kadıncağızın dişi yok, ezemez, koparamaz, neredeyse çiğneyemez. Sadece yutar.. Hemen çorbaya giriştim. Yumuşak olur diye mantı pişirdim. Zeytinyağlı dolma falan araklamıştım daha önce annemden. Haftasonu denemek için alıp da fırınladığım kırmızı biber patlatması (artık gerçek ismi her neyse) vardı sarımsaklı-sirkeli. Onu çıkardım sofraya. Börek ısıttım. Kocaman da bir salata yaptım. Doğru dürüst yiyen olmadı zaten her şey masada kaldı..
3 yaşlı insanı aynı anda misafir etmek çok zormuş bunu anladım. Üçünün de kulakları ağır işitiyor, özellikle babaannemin. Her söylediğinizi ona iki belki üç kere tekrar etmeniz gerekiyor. Bir yandan diğer misafirlerin sohbetleri devam ediyor. Her şeye de bir yorumları oluyor sağolsunlar. Böyle iki üç çocuklu misafirde kafanız şişer ve zorlanırsınız ya, işte çocuk ya da yaşlı hiç farketmiyormuş meğer..
Babaannemi zorla ikna ettik dün gece bizde kaldı. İlkten çok hevesliydi, babamların gitme saati gelince tereddütte kaldı. Gitsem mi gitmesem mi :)) Sıkılırsın dediler önce, biz inat ettik. Bir daha ne zaman gelip de kalacaksın diye. Kırk yılda bir geldikleri için.. Korktu kadıncağız heralde. Hem yük olmaktan hem de ne bileyim yalnız kalmaktan mı?
Neyse açtık televizyonu. Önce Terminator 2'ye baktık. Hoşuna gitmedi ve biraz korktu sanırım. Sonra yaşına ve tavrına daha uygun bularak Zeki Alasya - Metin Akpınar'lı bir film bulup onu açtım. Seyrederken uyuyakaldı tontim..
Sabah da erkenden kalkmış babaanneciğim. Biraz da rahatsızlanmış.. Bugün doktora getireceğiz.
Getireceğiz diyince, Ereğlililer götürmek fiili yerine getirmek fiilini kullanırlar. Ben yukarıda o amaçla kullanmadım belirteyim hemen :) Ben zaten hastanede olduğumdan, malum iş yerim, buraya getireceğiz anlamında kullandım..
Jeffrey Archer'ın Onur Meselesi'nden sonra bahsedeceğim.
Anneannemiz ve kuzeni misafirlikten geldikleri için (gerçi anneanne her gelişinde aynı şey olur) karınları tokmuş ama yine de sofraya oturttuk. Ne de olsa adı yemeğe gelen misafirlerdi. Tok ağırlamak da zor oluyor, atalarımız boşuna dememiş..
Babaannemse ben diyeyim 4 siz deyin 5 kere gelmiştir Ereğli'ye. Biz iki senedir evliyiz, ilk defa evimize geliyor. Pazar günü köyden geldi annemlere. Dişlerini de çektirmiş garibim. Daha takamamışlar protezi. Öyle dişsiz dişsiz geziyor. Ne yer ne içer ben bir telaş yaptım tabi. Kadıncağızın dişi yok, ezemez, koparamaz, neredeyse çiğneyemez. Sadece yutar.. Hemen çorbaya giriştim. Yumuşak olur diye mantı pişirdim. Zeytinyağlı dolma falan araklamıştım daha önce annemden. Haftasonu denemek için alıp da fırınladığım kırmızı biber patlatması (artık gerçek ismi her neyse) vardı sarımsaklı-sirkeli. Onu çıkardım sofraya. Börek ısıttım. Kocaman da bir salata yaptım. Doğru dürüst yiyen olmadı zaten her şey masada kaldı..
3 yaşlı insanı aynı anda misafir etmek çok zormuş bunu anladım. Üçünün de kulakları ağır işitiyor, özellikle babaannemin. Her söylediğinizi ona iki belki üç kere tekrar etmeniz gerekiyor. Bir yandan diğer misafirlerin sohbetleri devam ediyor. Her şeye de bir yorumları oluyor sağolsunlar. Böyle iki üç çocuklu misafirde kafanız şişer ve zorlanırsınız ya, işte çocuk ya da yaşlı hiç farketmiyormuş meğer..
Babaannemi zorla ikna ettik dün gece bizde kaldı. İlkten çok hevesliydi, babamların gitme saati gelince tereddütte kaldı. Gitsem mi gitmesem mi :)) Sıkılırsın dediler önce, biz inat ettik. Bir daha ne zaman gelip de kalacaksın diye. Kırk yılda bir geldikleri için.. Korktu kadıncağız heralde. Hem yük olmaktan hem de ne bileyim yalnız kalmaktan mı?
Neyse açtık televizyonu. Önce Terminator 2'ye baktık. Hoşuna gitmedi ve biraz korktu sanırım. Sonra yaşına ve tavrına daha uygun bularak Zeki Alasya - Metin Akpınar'lı bir film bulup onu açtım. Seyrederken uyuyakaldı tontim..
Sabah da erkenden kalkmış babaanneciğim. Biraz da rahatsızlanmış.. Bugün doktora getireceğiz.
Getireceğiz diyince, Ereğlililer götürmek fiili yerine getirmek fiilini kullanırlar. Ben yukarıda o amaçla kullanmadım belirteyim hemen :) Ben zaten hastanede olduğumdan, malum iş yerim, buraya getireceğiz anlamında kullandım..
Jeffrey Archer'ın Onur Meselesi'nden sonra bahsedeceğim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

