müzik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
müzik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Mayıs 2008 Çarşamba

Tek Tek

@ Dün fotoğrafçılık kursumuzun son dersine gittik. Dersten ziyade gezide çektiğimiz fotoğraflara bakmaya, yorumlamaya, pasta börek yemeye ve kursa katılım belgelerimizi almaya gittik aslında :) Güzel de geçti. Fotoğraflarımız beğenildi. Tabi ilk sefer olduğu için de olabilir :) Kurs bitse de üyeliğimizi başlatıp toplantılarına katılmayı ve fotoğraf çekmeye devam etmeyi düşünüyoruz (düşünmekten öte yani, yapacağız).

@ 19 Mayıs tatilini Eskişehir'e giderek değerlendirmeyi düşünüyoruz. Aslında bu da düşünceden öte, biletlerimizi aldık :) Dakyuz ve Osi de katılacak bize. Cumartesi sabah 5 te yola çıkıp önce İstanbul'a sonra trenle Eskişehir'e gideceğiz. Ben ve eşim için ilk Eskişehir turu olacak bu. Dakyuz orda okuduğu için konuya bir hayli hakim. Osi de birkaç kez gitmiş, bir şey dendiğinde yorum yapabiliyor mesela. O yüzden rehberli tur gibi olacak bizim için :) İzlenimlerimizi geldiğimizde yazacağım.

@ Bugün ve yarın iki güzel konsere gideceğiz. Şehrimizde bulunan fabrikanın kuruluş yıldönümüyle ilgili kutlamalar dahilinde iki konser de. Biri il üniversitemizin 6'lı oda konseri, diğeri de Tuluyhan Uğurlu konseri. İkisini de merakla bekliyoruz doğrusu.

@ Müzik öğretmeni olan komşularımızla yakınlaşmaya devam ediyoruz. Perşembe günü yemeğe bize gelecekler. Sonrasında da konsere gideceğiz birlikte. Yemek olarak fırında makarna, şaraplı bonfile ve salata yapacağım. Zamanımız kısıtlı olduğu için çok çeşit yapmayacağım. Bu sefer fotoğraf çekmeye de çalışacağım ayrıca :)

@ Öykücümün paketini aldım. İçinde birbirinden güzel bir sürü şey var, hepsi için tekrar teşekkür ediyorum kendisine :) Ben de Eskişehir dönüşü göndereceğim, burdan müjdesini vereyim :)

@ Bahar hımbıllığını derinden yaşayan biri olarak Boleyn Kızı'nı hala bitiremedim! 820 sayfa da kolay bitmiyor :( Aslında tatilde olsaydık 2 günde rahat bitirirdim ama şu zamanda olmadı. Otobüs-tren yolculuklarının birinde bitirebilmeyi umuyorum :)

@ Bu aralar hakikaten hımbıllık var üzerimde. Pilatesi de bıraktım zaten. Ben bırakmasaydım da yaz tatiline girecekti. Ben birkaç ay öncesinden bırakmış oldum. Göbeğim tekrar sinyal vermeye başladı o yüzden. Arayı tenis ve yelken kurslarıyla kapatmaya çalışacağım deniz mevsimine kadar. Sahil kenarında bir ilçede yaşamamıza ve denizin (bazen) o muhteşem görünüşüne rağmen birkaç yıldır burda denize giremiyoruz maalesef. Deniz mevsimi ancak yıllık izne çıktığımızda başlıyor bizim için. Deniz deyince de aklıma en çok Palamutbükü ve Fethiye geliyor sanırım. Ah tatil ya :(

7 Mayıs 2008 Çarşamba

Konser

İşlerim bu haftaya mahsus çok yoğun. Hemen yazamadım o yüzden. Ama yazmasam olmazdı. Konserden bahsedecektim size..

Burdaki Güzel Sanatlar Lisesi'nin çok mazisi yok. 2001 yılında kurulmuş. Ben o zamanlar İstanbulday'dım. O yüzden muş miş diyorum.

Ben geldiğim sene (sanırım) ilk bahar konserlerini vermişlerdi. O kadar güzeldi ki hala dillerdedir. Öğrenciler de pek bir hevesliydi. Hele bir çocuk vardı, her işe el atmıştı. Onu gitar çalarken de gördük, solo şarkı söylerken de gördük, koroda da gördük, flüt çalarken de gördük, sunum yaparken de gördük. Yani ne yapıldıysa hepsinin içinde vardı. Sürekli güldüğü ve en başta kendi eğlendiği için herkesi de çok eğlendirmişti. Konserden sonra en çok ondan bahsedildi. Tabi Ereğli için de Ereğli'nin çocuklarının verdiği konser bir "ilk" olduğu için de herkes mest olarak ayrıldı konserden.

Sonrakiler biraz sönük geçti işin aslı. Bu seneki de çok güzeldi ama o ilk konsere ait hava yoktu. Çok sesli koro özellikle çok güzeldi. Zordur normalde. Ama dinleyici rahatsız edebilecek hiçbir hata yapmadılar. Gerçekten çok başarılıydılar.

Sonraki bölümler çok başarılı değildi bana göre. Eşim her zamanki gibi beğendi. Her zamanki gibi diyorum çünkü bu tip şeylerde benim vasat bulduklarımı o pek bir beğenir (muhalefet deriz kendisine) :) Zaten güzeldi de, kıyaslama yaptığım için çok süper diyemiyorum.

Bu sene öğrencileri çok hevesli görmedim ben. Aslında bazıları o kadar iyiydi ki, piyano çalarken, şarkı söylerken ben kendi adıma hayran kaldım onlara. Ve bütün konser süresince düşündüm (ve daha sonra da). Acaba farkındalar mı bu yeteneklerinin? Acaba memnunlar mı böyle bir yetenekleri olduğu için? Ben olsam havalarda uçuyor olurdum mesela. En çok istediğim şeylerden biridir güçlü bir sese sahip olmak.. En son Billy Elliot'tan bahsetmiştim ya, dans ederken ne hissediyorsun diye soruyorlar Billy'ye. Verdiği cevap aşağı yukarı benim müzik dinlerken hissettiklerimle aynı. Sanki farklı bir dünyaya gidiyormuşum, sanki uçuyormuşum gibi.. O yüzden hem çok imrendim güzel sanatlarda okuyan öğrencilere hem de dinlemekten büyük zevk aldım.

Öğrencilerin son performansı sesine de tarzına da (giyim tarzı değil, kişilik diyelim) hayran olduğum Şebnem Ferah ve Polad Bülbüloğlu'nun seslendirdiği Gel Ey Seher'di. İtiraf ediyorum ben daha önce dinlememiştim. Şebnemsever olarak nasıl atlamışım bilmiyorum. Çok ünlüymüş meğer. Belki benim gibi dinlememiş olanlarınız vardır. Buyrun dinleyin :)

4 Mayıs 2008 Pazar

Hepsinden biraz

Güzel geçen bir haftasonunun ardından merhaba :)

Ablacım burdaydı. Ankara maceramızda birlikte olamadığımızdan aklına takılmış izin almış gelmiş perşembe gününden. Babamın iyi olduğunu görünce rahatladı biraz. Yine hırala gürele geçti zaman. Ne yaptık ne ettik anlamadık. Bir de küçük yerde yaşıyoruz. Öbür türlü olsaydı heralde bu kadar bile vakit geçiremezdik..

Ablamı cumartesi günü bize kaçırabildik ancak. Onun haricinde annemlerde kaldı. Cumartesi akşam alt kat komşularımız da geldi birlikte wii oynadık, film seyrettik. Gittiklerinde saat 1'e geliyordu. İlk kez bu saatte giden misafirlerimiz oldu sanırım :)

Alt kat komşularımız bizden 3 yaş küçük ama bizden daha uzun zamandır evliler. İkisi de güzel sanatlar lisesinde müzik öğretmeni. Ara sıra alt kattan enfes sesler geldikçe mest olduğumdan bahsetmişimdir daha önce. Evde her türlü enstrüman mevcut sanırım. Piyano sesi, gitar sesi, keman sesi, yan flüt sesi hep hevesle iç geçirerek dinlediğim sesler.. Bugün öğrencilerinin bir konseri de var. Çıkışta gideceğiz. Yarın ondan da bahsederim.

Çalıştıkları tek okul güzel sanatlar lisesi değil. Saatlik olarak tam 5 tane okulda çalışıyorlar para kazanabilmek için. Öğretmen olmak da zor bu memlekette. Tek yerde çalışınca geçimini sağlayacak kadar para kazanamıyorsun. Üstelik yaptığın da bir memleket için en önemli şeylerden biri. Öğretmek. En başta eğitim geliyor (ya da gelmeli) diyoruz hep bir ağızdan ama öğretmenlerimize verdiğimiz değer de bu kadar işte.. Ben çok üzülüyorum gerçekten de.

Şu sabah mahmurluğundan kurtulayım da yeni filmler yazacağım size. Rec, Billy Elliot ve 27 Dresses var sırada..

Ben çayımı içmeye gidiyorum.

11 Ocak 2008 Cuma

Şarkı söylemek lazım

Hangi seneydi hangi televizyon kanalıydı hatırlamıyorum ama ismini hatırlıyorum : Akademi Türkiye. Diğer şarkı yarışmalardından farklıydı bana göre. Daha modern ve daha seçici buluyordum. Katılan yarışmacılardan birçoğu şimdilerin yıldızları. Mesela Barış Akarsu'nun sesi hakikaten güzeldi. Trafik kazasında gencecik hayatını kaybetti maalesef, bence gidecek çok
yolu vardı daha, çok şey başarabilirdi ama yarım kaldı.. Aynı dönemden birkaç isim daha
geliyor aklıma.  Mesela Özgür Çevik de dizi oyunculuğuna iyi tutundu (Yabancı Damat) ve bence hakikaten başarılı idi bu dizide. Diğerlerinin isimlerini unuttum şimdi. Ama onlar da çok güzel şarkı söylüyorlar ve hala göz önündeler..

Asıl yazmak istediğim şuydu aslında. Dün "Deaths of Ian Stone" diye bir korku filmi seyrettik. Çok güzeldi. Monster Inc.'i biliyor musunuz? Hani şu animelerde gerçek tüy teknolojisini kullanan ilk tür. İşte konu olarak ona çok benziyordu. İnsanların korkularından ve acılarından beslenen hasatçılar ve onlardan kaçmaya çalışan insanlar vs.. Bir ara anlatacağım. Konu bu da değil :)

İşte o filmden sonra televizyonu açıp da kanalları şöyle bir dolaşırken Akademi Türkiye'ye rastladım. Bir kanalda 2. yarışmayı başlatmışlar meğer. Ben de yeni başlarken yakalamışım. Sanırım ilk 5 kişi falan müzik okuyordu. Yani hakikaten bu konuda eğitim görüyorlardı bu yüzden de sesleri gerçekten güzeldi. Sanırım 10 kişinin falan performansını seyrettim sonra araya reklamlar girince ben kanal değiştirdim haliyle, dönene kadar birkaç kişiyi kaçırmışım.

Sonuç olarak seslerine ve kendilerine güvenen bu gencecik insanların (86 doğumlular falan vardı) idealleri peşinde koşmaları çok hoşuma gitti. Öyle yok popstar yok yıldız arıyoruz mudur nedir abuk subuk yarışmalardaki gibi tipler değillerdi çünkü. İnsanları ikiye ayırmak istemem ama okumuş görmüş insanlarla cahil insanların arasındaki fark dış görünüşten bile belli oluyor çoğu zaman, bunlarda bir kalite vardı. İşte dün yarışmada gördüklerimden bazılarına imrendim doğrusu. Daha yolun başındalar. Sevdikleri iş konusunda eğitim almak ve ilerlemek istiyorlar. Ne çok isterdim güzel şarkı söylemeyi. Bir kere hayalimdeki meslekte yazmıştım hatırlarsanız. Bir kafem vardı ve ben istediğim zaman çıkıp şarkı söylüyordum. Neler mi, mesela Zuhal Olcay'dan nameler, ya da Fikret Kızılok'tan, Nilüfer'den, Sezen Aksu'dan. Daha "soft" tabir edilen yumuşakbaşlı şarkılar söylemek ve sesimle insanları etkilemek isterdim.

Utanmayıp şarkı söylediğim zaman sesimi beğenir arkadaşlarım. Kulağım vardır ama sesim çok güçlü değildir maalesef. Üniversite bittiğinde şan dersleri falan almayı düşünmüştüm hatta. Ama fırsat olmadan buraya döndüm. Burda da nerde şan dersi falan? Kendi kendime söyleyip mutlu oluyorum işte. O da yeter bir yere kadar. Yoksa kendimi mi kandırıyorum? :)

22 Aralık 2007 Cumartesi

Yeniler

@ Salı günü cnbc-e'de C.R.A.Z.Y adlı film varmış saat 22:00'da. Ben çok beğenmiştim, meraklısına duyurulur. Konusu kısaca koccaman bir ailede yaşam. Müzikleri ayrıca çok güzel, şiddetle tavsiye ederim.

@ House'da edindiğimiz bütün bölümleri bitirdik. Zaten 3. sezondan topu topu 9 tane vardı. Hani şu senaristlerin grevi yüzünden. O da bitti işte :( House yeni ekibini oluşturdu. Bu sefer 3 değil 4 kişi seçti. Bazı bölümlerde gülmekten çatlayayazdık :) House'un pratik zekası yüzünden komik duruma düşenlerin haline acıdık falan filan. Eğlenceliydi.

@ Daddy Long Legs'in 20 bölümünü seyrettim. Bazı şeyler o kadar çocukça ki. Ama Judy de daha çocuk zaten. Şimdiki çigi filmleri düşününce eskileri ne kadar eğitici ve güzelmiş! Her bölümün öğretici bir ana fikri oluyor mutlaka. Mesela bugün seyrettiğim bölümlerden biri dürüstlük üzerineydi. Sen dürüst olursan karşındaki de sana karşı dürüst olur gibi bir cümle vardı. Judy ve arkadaşlarını dürüst olmaya iten cümleler ve olaylar. 
Bu yaşımda bile etkilendim. Ben de dürüstlüğe ve olduğun gibi görünmeye çok önem veririm çünkü. Yapmacıklıktan hiç haz etmem. Dürüst olamayacaksam susmayı tercih ederim başkalarını yanıltmamak için. Ama illa da söylemem gerekirse çok da iyi yalan söylerim.

@ Epey zaman önce Keremcem'in bir klibini seyretmiş ve çok beğenmiştim. Türk gibi değil de yabancı klibi gibiydi. Türkleri aşağıladığım sanılmasın ama bu konuda çok da iyi işler çıkardığımızı düşünmüyorum. Her neyse klibi de şarkıyı da çok beğendim ve çok farklı buldum Keremcem'in genel haline kıyasla. Bir filmin müziğiymiş meğer. Hakikaten başarılı!

@ Dün "Cenneti Beklerken"i seyrettik. Yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını Derviş Zaim'in yaptığı değişik bir filmdi. Osmanlı çizgileri vardı neredeyse her Türk filmindeki gibi :) Tabi bunda biraz daha fazlaydı çünkü zaten o dönemleri anlatıyordu. Sultanlığa adaylığını koyan bir şehzadenin (Şehzade Danyal) peşinden giden asıl sultanın adamları ve öldürülecek olan şehzadeyi resmetmek üzere bu adamlarla yola çıkan bir nakkaş (Eflatun Efendi) hakkında görsel açıdan zenginleştirilmiş bir filmdi. Nakkaş, minyatur ustası Eflatun efendi rolünde Sahra dizisinden de tanıdığımız Selim Tutumluer, şehzade Danyal 
rolünde nerden tanıdığımı hatırlayamadığım Nihat İleri, yolda buldukları 
güzel hatun rolünde son günlerde Bıçak Sırtı'ndan tanıdığımız Melisa Sözen var. 
Minyaturleri filmin aralarına serpiştirmeleri ve minyaturlerden yola çıkarak hikayeyi yönlendirmeleri görsel açıdan çok hoş olmuş bence. Değişik bir tarz
görme açısından tavsiye ederim.



(Resmi burdan aldım)

7 Aralık 2007 Cuma

Hayalimdeki meslek

Eveet sıra geldi öykücümün sobesine :)

Hayalimdeki meslek.. Aslında birkaç tane var desem yeridir ama hepsini şu şekilde birleştirebilirim:

Ufak bir sahil kasabasında yaşıyorum. İnsanları evinde hissettiren rahatlıkta bir cafem var (Bunun Türkçesini bilen var mı? Kafe desem kafi olur mu acaba?).

Kafenin her bölümünü kendim yapmışım. Tabi sıvayı tahtayı alıp değil. Benim beğenilerim doğrultusunda yaptırmışım her şeyi diyelim :)

Kafenin manzarası da çok güzel. Önümüzde masmavi deniz uzanıyor. Kasaba halkı beni çok iyi tanıyor, tabi ben de onları. Kafem dolup taşıyor o yüzden.

Bir duvar raflarla kaplı. Kitap arşivimi kafeme taşımışım. İnsanlar gelip kafemde sıcacık kahvelerini içip benim yaptığım keklerden yerken bu kitaplardan alıp okuyorlar. Kitabın sonunu merak edip de her gün kitap okumaya gelenler bile var! :) Onlar okurken ben de zaman zaman kendim bir şeyler yazıyorum. Küçük bir okuyucu kitlem bile var.

Duvarların birinde müzik aletleri var. Her zaman kullanılmıyorlar. Çoğu zaman müzik makinesinin çaldığı güzel şarkılarla ortamı renklendiriyorum. Ama bazen de çıkıp kendim söylüyorum sevdiğim şarkıları. Arkadaşlarım da eşlik ediyorlar bazen.

Çok mutluyum, keyfime diyecek yok! :)

Çakılcım ya sen?